เรื่องย่อ... รุกฆาต
บทประพันธ์.   คฑาหัสต์  บุษปะเกศ
จากตัวละคร คมแฝก ของ เสนีย์ บุษปะกศ
บทโทรทัศน์.  คฑาหัสต์  บุษปะเกศ
 จากความสงบสุขที่คาดว่าจะเกิด...
  เรื่องราวกลับตาลปัตร
  ทุรชนคนชั่ว หาญกล้ากร้าวแกร่งกว่าที่เคย
  แผ่นดินที่ราบสูงลุกเป็นไฟอีกครั้ง 
  เหล่าผู้กล้าจึงต้องกลับมา
  รุกฆาต !!

  3 ปีผ่านไป...นับตั้งแต่การสลายลงของอาณาจักรราชสีห์
  แผ่นดินเมืองพลแห่งอีสานสงบสุขอีกครั้ง   กัลป์  กับ  อัญชัญ  เตรียมจัดพิธีแต่งงานที่เรียบง่ายแต่สมฐานะและความรักที่ทั้งสองมีให้กัน  เพลิง  กับ  ตะเภา  ต่างดื่มด่ำไปกับความรักและความเข้าใจ  ขณะที่  องอาจ  และ  กระรอก  พร้อมจะสร้างครอบครัวอันอบอุ่นและจริงใจ 
  หากแต่เมฆหมอกแห่งความเลวร้ายกำลังก่อตัวขึ้นใหม่...โดยไม่มีใครรู้ตัว
  ชายป่ารอยต่อระหว่างเมืองพลกับจังหวัดขอนแก่น มีคนพบหนุ่มร่างใหญ่บาดเจ็บสาหัส
กระโหลกแตกร้าว  ใบหน้ามีแผลเป็นรอยไหม้ไปครึ่งหน้าจากการระเบิด  ทั่วทั้งร่างถูกทำร้ายด้วยมีดบินที่ซัดออกมาด้วยเพลงอาวุธมีดบินนาคราช เมื่อตำรวจเข้าไปพลิกร่างขึ้นมาต้องถึงกับผงะ !   เพราะคน ๆ นี้คือ แสน ราชสีห์ !    
  แสนถูกนำตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลเมืองพล  เมื่อฟื้นคืนสติเขาจำอดีตที่เลวร้ายของตัวเองไม่ได้เลย  ระลึกเพียงเคยเป็นเพื่อนรักกับกัลป์และมีน้องสาวชื่ออัญชัญ  
ทันทีที่เห็นรอยยิ้มของแสน  อัญชัญรู้สึกว่ามันช่างเหมือนกับพี่ชายแสนดีคนเดิม...คนที่ไม่มีพิษสงต่อใครเลยแม้แต่น้อย   ไม่มีใครอยากจะเชื่อความเปลี่ยนแปลงนี้ของแสน  ทุกคนรวมทั้ง รองเพชร ไพบูลย์ ต่างจับตามองแสนอย่างใกล้ชิดด้วยความไม่ไว้ใจ
  แสนกลับมาพร้อมกับบาดแผลเหวอะหวะเสียโฉมไปครึ่งหน้า  แต่แสนคนนี้กลับไม่โกรธแค้นใครเลย  ดูเหมือนความเลวร้ายด้านมืดถูกกลืนไปกับความทรงจำในอดีต  แสนบอกว่าบาดแผลบนใบหน้าสร้างสำนึกทำให้เขากลับเนื้อกลับตัวกลายเป็นคนใหม่ของสังคมเมืองพล 
  แสนทำให้สังคมเมืองพลทึ่งกับตัวเขามากขึ้นเรื่อย ๆ  ด้วยการประกาศบริจาคทรัพย์สมบัติที่เหลืออยู่ให้กับสาธารณะกุศล   ระหว่างขนย้ายตัวไปยังเรือนจำเมืองพล  แสนมีโอกาสแสดงฝีมือคมแฝกปกป้องเมืองพลจากกลุ่มโจรแปลกหน้าที่ปล้นกลางเมือง และกำลังปะทะกับกัลป์และเพลิงอย่างดุเดือด  แสนร่วมต่อสู้ปะทะกับหัวหน้ากองโจรอย่างรุนแรง  หัวหน้ากองโจรหนีเพลงคมแฝกของแสนรอดไปได้อย่างหวุดหวิด
  แสนถูกนำตัวไปคุมขังไว้เพื่อสอบสวนที่เรือนจำเมืองพล  เมื่อถูกซักถึงสาเหตุของการบาดเจ็บ  แสนจำได้เพียงถูกทำร้ายโดยผู้ที่มีวิชาต่อสู้ด้วยอาวุธทุกรูปแบบ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีอาวุธลับเป็น “เพลงมีดบินนาคราช” ที่ไม่เคยพลาดเป้ายากจะต่อกร  คนผู้นี้ประกาศว่าจะต้องยิ่งใหญ่ในแผ่นดินที่ราบสูง มีภารกิจสำคัญคือกำจัดวีรบุรุษเมืองพลทั้งสาม  กัลป์  เกรียงไกร    เพลิง  กัมปนาท และ องอาจ   ชาตินักสู้เพื่อกรุยทางไปสู่ความสำเร็จ  แสนจำได้เป็นอย่างดีว่าคน ๆ นั้น คือจอมโจรนาคราช  หัวหน้ากองโจรนาคินทร์   คนเดียวกับที่ปล้นกลางเมืองพลครั้งล่าสุด  นั่นหมายความว่าเมืองพลกำลังจะลุกเป็นไฟจากคนร้ายกลุ่มใหม่...กองโจรนาคินทร์ !
  ทางด้านองอาจ...ระหว่างกลับจากเยี่ยมเยียนชาวบ้านในฐานะนายอำเภอเมืองพล  เขาพบการต่อสู้กันอย่างรุนแรงระหว่างกลุ่มโจรกับชายคนหนึ่ง   องอาจต่อสู้จนช่วยเหลือ  วิหค   เหินลม หนุ่มต่างถิ่นให้รอดพ้นจากการไล่ล่าจากกลุ่มโจรฯ    วิหคโดนทำร้ายจนสลบไปต่อหน้าต่อตา   องอาจจำได้ดีว่าวิหคคือเพื่อนรุ่นน้องในมหาวิทยาลัยที่เคยสนิทสนมกันมาก   แต่วิหคหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยก่อนจบไม่กี่เดือน
  เมื่อฟื้นขึ้นมาชายผู้นี้ปฏิเสธว่าไม่ใช่ วิหค เหินลม เพื่อนรักขององอาจ  แต่เขาคือ ผู้หยั่งรู้
หมอผีนักพยากรณ์ของแคว้นอิสระ ชนกลุ่มน้อยทางเหนือของประเทศไทย   สามารถหยั่งรู้ทุกสิ่งทุกอย่างจากการรู้ภาษาสัตว์น้อยสัตว์ใหญ่   ครั้นพอโดนซักหนัก ๆ เข้าวิหคก็ทำท่าเป็นหมอผี  มีตาทิพย์เห็นวิญญาณ ทำเพี้ยนตลกบ้า ๆ บอ ๆ ยังความโกลาหลให้กับ  ตะโพน สัปเหร่อประจำเมืองพลซึ่งให้ที่พักเป็นอย่างยิ่ง     
  องอาจพยายามทำให้ยอมรับว่าเป็นวิหค  แต่ชายผู้นี้กลับทำท่าเป็นหมอผีเต็มรูปแบบ สามารถคุยกับวิญญาณที่อยู่รายรอบ  เตือนว่าองอาจกับคนรักจะมีอันตรายถึงชีวิตต้องระวังตัวให้ดี !  สุดท้ายชายผู้นี้ร่ายเวทมนตร์เข้าใส่ทำให้องอาจสลบเหมือด  มารู้สึกตัวอีกครั้งตอนพลบค่ำพบว่าเวชภัณฑ์ยารักษาโรค อุปกรณ์ช่วยชีวิตหลายอย่างหายไปจากบ้านพร้อมกับ วิหค เหินลม ! 
  วิหค  เหินลม นำเวชภัณฑ์และอุปกรณ์ช่วยชีวิตเข้าไปในเขตป่าซึ่งเป็นที่ซ่อนตัวของกองโจรนาคินทร์  ภูกล้า รองหัวหน้ากองโจรฯ รับเวชภัณฑ์เหล่านั้นไปเก็บไว้เพื่อเตรียมใช้ก่อศึกครั้งใหญ่แท้ที่จริงแล้ว  วิหค เหินลม คือ “ผู้หยั่งรู้” หมอผีนักพยากรณ์ประจำกองโจรนาคินทร์ซึ่งสืบทอดมาตั้งแต่ต้นตระกูล  เขาเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยในเมืองไทยเพราะพ่อโดนลอบทำร้ายจนเสียชีวิต  ต้องมาสืบทอดตำแหน่งผู้รู้แทนพ่อเมื่อเกือบเจ็ดปีที่ผ่านมา 
  ที่กองโจรนาคินทร์...วิหคเป็นไม้เบื่อไม้เบากับ พลอยรุ้ง อยู่เสมอ  พลอยรุ้งเป็นครูสาวคนไทยที่ไม่มีใครรู้จักอดีต  เธอเข้ามาในกองโจรนาคินทร์ตั้งแต่อยู่ที่แคว้นอิสระ  พลอยรุ้งดูเครียดและจริงจังกับชีวิต  ไม่เคยเห็นด้วยกับการรักษาคนเจ็บด้วยความสนุกสนาน    ตลอดจนการทำตัวแบบบ้าบอใช้ไสยศาสตร์ปนไฮเทคของวิหคเลย
  หลังจาก แสน ราชสีห์ กลับมาไม่นาน เมืองพลมีโอกาสต้อนรับการเข้ามาของนักธุรกิจลูกครึ่งไทยเพื่อนบ้าน  เจ้าจันทร์งาม สาวงามผู้เคยครองแคว้น “อิสระ” ชายแดนภาคเหนือของไทย  แคว้นอิสระเพิ่งได้รับการสถาปนาเป็นสาธารณรัฐใหม่ปกครองตัวเอง  จันทร์งามจึงต้องอพยพเข้ามาตั้งรกรากในเมืองไทยโดยเริ่มที่เมืองพล  ทำไร่องุ่น ไร่ข้าวโพด โรงปอ และอีกหลากหลายธุรกิจ    
  จันทร์งามเป็นเหมือน “เจ้าแม่” ผู้ทรงอิทธิพลรายใหม่ของเมืองพล  เธอสร้างความหวังใหม่ให้กับคนเมืองพล  ส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้ให้กับคนทุกชั้น  เอาชนะใจคนได้ถึงรากหญ้า  หลายคนเชื่อว่าจันทร์งามคิดจะลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้นำในภาคอีสาน  เชื่อมต่อกับฐานอำนาจเดิมที่เธอยังคงมีอยู่ในแคว้นอิสระ
  เมื่อจันทร์งามปรากฏตัวขึ้น  กองโจรนาคินทร์ นำโดย จอมโจรนาคราช ซึ่งตามจันทร์งามมาตั้งแต่แคว้นอิสระ  ก็เข้ามาในเมืองพลและประกาศตั้งตัวเป็นอริโดยตรง...จะแฉพฤติกรรมเลวร้ายของผู้หญิงคนนี้ให้สังคมไทยได้รับรู้ ! เริ่มจากเข้าปล้นบริษัทรถขนส่งจันทร์งามที่กำลังขนส่งสินค้าจากแคว้นอิสระมายังเมืองพล   กองโจรนาคินทร์เชื่อว่าเป็นการลำเลียงยาเสพติดล็อตใหญ่เข้าประเทศไทยเพื่อใช้เป็นรายได้สนับสนุนกลุ่มกบฎแบ่งแยกดินแดน   เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างคนของจันทร์งามกับกองโจรนาคินทร์  ตำรวจไทยนำโดยเพลิงและกัลป์ต้องเข้าไปคลี่คลาย  แต่การณ์กลับไม่เป็นดังคาด...สินค้าที่อยู่ในรถขนส่งกลับเป็นแค่สมุนไพรและของป่าที่จันทร์งามแจ้งไว้จริง ๆ
  จันทร์งามให้การกับตำรวจว่านาคินทร์เป็นกองโจรที่ยิ่งใหญ่ในแคว้นอิสระ  คิดแผ่อิทธิพลเถื่อนในภาคอีสานของไทยซึ่งเธอยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้  จันทร์งามเตือนสามวีรบุรุษเมืองพล   กัลป์  เพลิง และองอาจ ให้ระวังตัวไว้ให้ดีเพราะถูกจอมโจรนาคราชหมายหัวไว้แล้ว
  หลังการปรากฏของกองโจรนาคินทร์  เมืองพลเกิดเหตุร้ายขึ้นหลายครั้ง  ทั้งการก่อวินาศกรรม  ปล้นฆ่าชาวบ้านจนหาความสงบไม่ได้  เพลิงร่วมมือกับกัลป์และองอาจพยายามตามจับตัวคนร้ายมาลงโทษแต่ดูเหมือนจะไม่สัมฤทธิ์ผล  จอมโจรนาคราชกับพวกดูเหมือนมีความสามารถพิเศษหนีไปได้อย่างลอยนวลทุกครั้ง
  แสน ราชสีห์ ที่หายจากอาการบาดเจ็บ  แม้จะเป็นนักโทษแต่ก็เป็นที่ปรึกษาจันทร์งามในการทำประโยชน์   กัลป์เฝ้ามองด้วยความสงสัยว่าเพียงแค่บาดแผลที่แสนได้รับความกระทบกระเทือนที่ศีรษะจะทำให้ราชสีห์ชั่วเปลี่ยนแปลงไปได้เชียวหรือ   อัญชัญบอกให้กัลป์มองโลกในแง่ดีเพราะงานมงคลระหว่างเธอกับเขาใกล้เข้ามาแล้ว   ซึ่งในงานแต่งงานครั้งนี้ แสน ราชสีห์ ได้รับอนุญาตให้มาร่วมงานได้เป็นกรณีพิเศษ เพราะเป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ของอัญชัญ
  แต่แล้วในงานแต่งงานระหว่างกัลป์กับอัญชัญกลับเกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญ  จอมโจรนาคราชนำกองโจรนาคินทร์บุกเข้าก่อการร้ายภายในงาน  จับอัญชัญเป็นตัวประกันโดยต่อรองให้จันทร์งามเข้ามาแลกเปลี่ยนตัวประกันเพราะต้องการกำจัดให้สิ้นซาก   กัลป์ เพลิง และ องอาจ ร่วมมือกับจันทร์งามและแสนใช้กองกำลังตำรวจและพลเรือนทะลายสมุนจอมโจรนาคราชที่รายล้อมเรือนหอ  เปิดทางให้กัลป์บุกเข้าไปช่วยอัญชัญคนรักได้ 
  ทันใดนั้น…รอบ ๆ เรือนหอของกัลป์เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงในทุก ๆ จุด  กองกำลังตำรวจของเพลิงและกองกำลังพลเรือนขององอาจต้องนองเลือดตายเป็นเบือ  ระเบิดลูกสุดท้าย...สะเทือนขวัญชาวเมืองพลอย่างที่สุด  เรือนหอทั้งหลังของกัลป์ระเบิดเป็นจุลสลายไปในพริบตา ! พร้อม ๆ กับร่างของกัลป์และอัญชัญที่อยู่ภายใน !     
  เพลิงกับองอาจแทบล้มทั้งยืนกับภาพที่เห็นตรงหน้า  เรือนหอของกัลป์ไฟลุกท่วม  ตะเภากับกระรอกร้องไห้จนแทบจะไม่เหลือน้ำตากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 
  แต่หลังจากนั้นไม่นาน  กลับมีเรื่องราวสะเทือนขวัญเมืองพลติด ๆ กันอีกครั้ง...
  ร้านกาแฟพ่อปานกับแม่แจ้และร้านค้าในเมืองพลโดนจอมโจรนาคราชถล่มเย้ยกฏหมาย  พ่อปาน  กับ แม่แจ้  ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ  จงอาง  กับตะเภาที่พยายามช่วยต้องโดนทำร้ายจนอาการปางตาย  หนำซ้ำเพลิงที่รีบรุดไปช่วยจากโรงพักเมืองพล  กลับโดนรุมถล่มจนต้องบาดเจ็บสาหัส !
  ผู้กล้าของเมืองพลทั้งเสียชีวิตและบาดเจ็บสาหัสไปพร้อม ๆ กันถึงสองคน  รองเพชรระดมตำรวจและอาสาสมัครร่วมกับองอาจ  ต้องการลากตัวจอมโจรนาคราชมารับโทษให้จงได้ !
  ค่ำวันหนึ่งองอาจได้ยินเสียงผู้บุกรุกที่ห้องเก็บยาเวชภัณฑ์ภายในบ้าน  เขาลอบดูเหตุการณ์จึงพบว่าเป็น วิหค  เหินลม ที่บุกเข้ามาขโมยยาและเวชภัณฑ์อีกครั้ง  องอาจตัดสินใจสะกดรอยตามวิหคบุกเข้าไปในป่าเขตรอยต่อของเมืองพล  เพราะเขามั่นใจว่าเห็นร่าง วิหค เหินลม ในวันถล่มงานแต่งงานของกัลป์  เขาคิดว่าวิหคอาจจะเป็นคนหนึ่งที่ร่วมอยู่ในกองโจรนาคินทร์ 
  แต่แล้วด้วยเล่ห์เหลี่ยมกะล่อนล้ำและเทคนิคแพรวพราว  วิหคหนีองอาจรอดไปได้อย่างหวุดหวิด  ก่อนหนีไปวิหคยอมรับกับองอาจว่าเขาเป็นเพื่อนรักขององอาจ  ขอให้ไว้ใจ...แต่วันนี้มีธุระสำคัญต้องไปทำ  วิหคสัญญาว่าจะกลับมาบอกความจริงทั้งหมดกับองอาจที่ช่องเขาขาดหลังงานเผาศพไร้ร่างของกัลป์กับอัญชัญ  และในวันนั้นขอให้องอาจนำกระรอกมาด้วย
  หลังงานศพ...องอาจพากระรอกมาตามนัดของวิหค  ทั้งสองเฝ้ารอที่ช่องเขาขาดจนเกือบเลยเวลานัดหมาย  ร่างของชายคนหนึ่งที่รูปร่างคล้ายวิหคปรากฏตัวขึ้นในมุมมืด  องอาจชะล่าใจเดินเข้าไปหากแต่กลับต้องโดนรุมทำร้ายจากชายฉกรรจ์นับสิบ !
  องอาจถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลไปรักษาตัวอยู่กับเพลิงที่อาการดีขึ้นบ้างแล้ว  ทันทีที่ฟื้นคืนสติและรับรู้เรื่องการตายของคนรัก  องอาจร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด  เพลิงสัญญากับองอาจว่าทันทีที่ออกจากโรงพยาบาลจะตามตัวคนผิดมาลงโทษให้จงได้ !
  แต่แล้วในคืนวันนั้น...โรงพยาบาลเมืองพลถูกถล่มจากกองโจรฯ  หัวหน้ากองโจรที่โพกศีรษะพันผ้าปกปิดใบหน้า นำสมุนบุกเข้าไปถึงห้องพักของเพลิงและองอาจ  จะปลิดชีวิตทั้งสองคนให้ดับไป
ระหว่างการต่อสู้นั้นเองที่องอาจช่วยเพลิงไม่ให้โดนทำร้ายจากมีดบิน    
       จันทร์งามแสดงให้เห็นว่าโกรธแค้นแทนประชาชนเมืองพลมากเพียงใด  ประกาศให้ความร่วมมือกับรองเพชรเต็มที่เพื่อตามล่าตัวจอมโจรนาคราชมาลงโทษ  เธอใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวกับทางการทำเรื่องขออนุมัตินำตัว แสน ราชสีห์ ออกมาจากเรือนจำเพื่อร่วมมือกับตำรวจในการตามล่าครั้งนี้   เพราะแสนมีฝีมือคมแฝกที่เก่งกาจอีกทั้งยังเคยปะทะกับจอมโจรนาคราชมาแล้ว  ซึ่งความดีที่แสนกระทำตั้งแต่กลับมาทำให้การอนุมัติจากเมืองหลวงเป็นไปได้โดยไม่ยาก
  ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจและการตื่นตระหนกของชาวเมืองพล  ที่ชายป่ารอยต่อระหว่างเมืองพลกับขอนแก่น  หมู่บ้านกองโจรนาคินทร์นำร่างวีรบุรุษเมืองพลมารักษาตัว  กัลป์ เกรียงไกร ยังไม่ตายอย่างที่ทุกคนคิด ! 
  กัลป์สลบไม่ได้สติมากว่าสามวัน  ด้วยความแค้นใจกัลป์ตรงเข้าต่อสู้กับวิหคที่กำลังรักษาแผลเขาด้วยยาที่ขโมยมาจากองอาจ  วิหคพยายามอธิบายความจริงทั้งหมด  แต่กัลป์ไม่ยอมฟัง
  วิหคไม่สามารถต่อสู้กับกัลป์ได้  แม้พลอยรุ้งซึ่งเข้ามาช่วยพยาบาลอยู่ด้วยจะช่วยพูดแต่กัลป์ก็ไม่ยอมฟัง  สั่งให้พลอยรุ้งหลบไปเพราะเขาไม่ต้องการทำร้ายผู้หญิง  ภูกล้า รองหัวหน้ากองโจรเมื่อรู้เรื่องจึงรีบตรงเข้ามาต่อสู้กับกัลป์เพื่อระงับความรุนแรง  แต่ด้วยฝีมือการต่อสู้ที่ต่างกันภูกล้าไม่อาจต้านทานเพลงคมแฝกของกัลป์ได้  กัลป์บุกฝ่ากองกำลังของกองโจรนาคราชเข้าไปถึงฐานด้านในของหมู่บ้าน   เปิดประตูบ้าน
หลังหนึ่งวาดเพลงคมแฝกครุฑาท่าไม้ตายตรงเข้าไปหมายจะทำร้ายจอมโจรนาคราช   กัลป์กับจอมโจรนาคราชที่โพกศีรษะปะทะต่อสู้กันด้วยเพลงคมแฝกครุฑาและเพลงอาวุธมีดบินนาคราชอันลือลั่น  ยากจะหยั่งรู้ว่าใครจะเพลี่ยงพล้ำ  แต่ในทันทีที่ผ้าคลุมศีรษะของจอมโจรนาคราชหลุดออก  กัลป์ถึงกับผงะด้วยความตกใจ
  จอมโจรนาคราชผู้มีเพลงอาวุธมีดบินไม่เคยพลาดเป้า  ไม่ได้เป็นชายอย่างที่ใครคาด แต่เธอเป็นหญิงสาวผมยาวสลวย  มีใบหน้างดงามไร้ที่ติ ! และที่สำคัญก็คือ...จอมโจรนาคราชมีใบหน้าเหมือนกับ อัญชัญ  ราชสีห์ ราวกับเป็นคน ๆ เดียวกัน !
  จากการเสียสมาธิจ้องใบหน้าจอมโจรนาคราชที่เหมือนกับอัญชัญ  ทำให้กัลป์เสียท่าถูกจอมโจรนาคราชฟาดฝ่ามือเข้าที่จุดสลบหมดสติไปทันที...
  กัลป์ฟื้นขึ้นมาโดยมีภูกล้าคอยป้องกันอันตรายให้กับจอมโจรนาคราช  ขนาบข้างด้วยวิหคและพลอยรุ้ง   จอมโจรสาวสวยแนะนำตัวเองกับกัลป์ว่าเธอชื่อ  เพียงฟ้า  เป็นหัวหน้ากองโจรนาคินทร์ซึ่งตั้งตัวเป็นศัตรูกับจันทร์งามมาตั้งแต่อยู่ที่แคว้นอิสระ  เพราะรู้จักพฤติกรรมเลวร้ายของจันทร์งามเป็นอย่างดี   จันทร์งามตีสองหน้าหน้าฉากทำตัวเป็นคนดีแต่ความจริงเป็นเจ้าของธุรกิจผิดกฏหมายทุกรูปแบบ ทั้งค้าอาวุธเถื่อนค้ายาเสพติด  สะสมกำลังคนและอาวุธเพื่อรุกรานประเทศใกล้เคียง  จันทร์งามแสวงหาผลประโยชน์ให้กับตัวเองมาตลอดชีวิต 
  เพียงฟ้าปฏิเสธในทุกคดีร้ายแรงที่เกิดขึ้นในเมืองพล  แต่เป็นจันทร์งามเองต่างหากที่ร่วมกับแสน ราชสีห์  สร้างเรื่องทั้งหมดเพราะต้องการกำจัดกัลป์กับพวกโดยหวังจะสร้างความยิ่งใหญ่ให้กับราชสีห์อีกครั้ง
  เพียงฟ้าเล่าให้ฟังต่อว่าขณะที่อยู่แคว้นอิสระ  กองโจรนาคินทร์นำโดย  นาคา พ่อของเธอพยายามจะเจรจาสงบศึกกับจันทร์งามที่ครองแคว้นอยู่   ตอนแรกจันทร์งามยอมจะเจรจาด้วย  แต่เมื่อสามปีที่แล้วจันทร์งามได้รับ แสน ราชสีห์ มาพยาบาลจากอาการบาดเจ็บ  ทั้งคู่พบรักกันและความชั่วร้ายรวมเป็นหนึ่งเดียว   จันทร์งามกับแสนเล็งเห็นถึงประโยชน์ของตัวเองเป็นใหญ่จึงล้มการเจรจา  ส่งคนมาฆ่านาคาอย่างเหี้ยมโหด  เพียงฟ้าจึงต้องรับตำแหน่งหัวหน้ากองโจรนาคินทร์แทนพ่อ  ต่อสู้กับจันทร์งามและแสน ราชสีห์ เรื่อยมา  จนในที่สุดเพราะความแตกแยกแคว้นอิสระจึงแตกแล้วตกอยู่ใต้การปกครองของต่างชาติในที่สุด
  จันทร์งามกับแสนลอบหนีกลับเข้ามายังเมืองพล  แต่แสนพลาดโดนเพียงฟ้าทำร้ายจนหมดสติอยู่ที่ชายป่าเมืองพลและมีคนมาพบเข้า   ส่วนจันทร์งามหลบซ่อนตัวอยู่  รอจนเวลาเหมาะสมจึงปรากฏตัวในร่างหญิงที่แสนดีความหวังใหม่ของเมืองพล
  กลุ่มนาคินทร์ติดตามจันทร์งามเข้ามาในประเทศไทย  เพราะไม่ต้องการให้จันทร์งามที่มีแผนชั่วคิดการณ์ใหญ่ทำลายล้างประเทศไทย  เกิดการแบ่งแยกดินแดนเหมือนที่แคว้นอิสระเคยประสบ 
  กัลป์จำต้องพักรักษาตัวอยู่ในกองโจรนาคินทร์โดยไม่เต็มใจ  ทำให้รู้จักเพียงฟ้ามากขึ้น  จอมโจรนาคราชไม่ได้เหี้ยมโหดอย่างคำร่ำลือ  หากแต่เป็นโจรคุณธรรมปล้นเงินผู้มีอิทธิพลเถื่อนนำมาแจกจ่ายให้กับผู้ยากไร้ที่โดนข่มเหงรังแก   หลายครั้งที่กองโจรนาคินทร์รับคนเข้ามาดูแลเพราะถูกผู้มีอิทธิพลรังแกอย่างไม่มีทางสู้   ซึ่งผู้มีอิทธิพลเหล่านั้นได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากจันทร์งาม...เจ้าแม่ที่ราบสูงคนใหม่ของภาคอีสาน !
  กัลป์ทำความรู้จักกับ วิหค เหินลม และ พลอยรุ้งสาวไทยที่สมัครใจอยู่กับกองโจรนาคินทร์
กัลป์ได้รู้ว่าวิหคเป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องรับชะตากรรมจากจันทร์งาม  เขาเป็นทายาทสืบตระกูล ผู้หยั่งรู้ ของแคว้นอิสระ  จันทร์งามต้องการให้ สกุณา พ่อของวิหคใช้สัมผัสที่หกทำนายอนาคตแคว้นอิสระตามความต้องการของตัวเอง  แต่สกุณาไม่ยอมทำตามจึงต้องโดนจันทร์งามฆ่าทิ้ง   วิหคจำต้องกลับมาแคว้นอิสระทั้งที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยในเมืองไทยไม่จบ  เขาตัดสินใจเข้าร่วมกับกองโจรนาคินทร์เพื่อเรียกขวัญและกำลังใจให้กับนักรบต่อสู้กับกองกำลังของจันทร์งาม  ทั้งที่ความจริงแล้ววิหคไม่เคยมีความสามารถพิเศษเป็น ผู้หยั่งรู้ เหมือนคนในตระกูลเลยแม้แต่น้อย
  ส่วนพลอยรุ้งสาวไทยไม่เคยตอบคำถามเรื่องอดีต  กัลป์รู้เพียงว่าเธอไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาที่สมัครใจมาสอนหนังสือให้กับหมู่บ้านกองโจร  ตรงกันข้ามพลอยรุ้งยังมีความรู้ฉลาดเฉลียวในด้านแพทย์สมัยใหม่  สามารถรักษาคนได้ราวกับเป็นหมอ !  กัลป์มั่นใจว่าพลอยรุ้งน่าจะมีอดีตที่ฝังลึกในฝั่งไทย  อยากจะลืมจนต้องพาตัวเองหนีไปอยู่ที่แคว้นอิสระ...   
  ในช่วงเวลาเดียวกัน แสน ราชสีห์ ยังคงแสร้งทำเป็นคนดีที่หลงลืมความชั่วร้ายในอดีต  สร้างเรื่องทำความดีทำให้กับคนเมืองพลประทับใจ  จันทร์งามสร้างเรื่องจอมโจรนาคราชถล่มเมืองพล  โดยเปิดโอกาสให้แสนนำกำลังคนเข้าไปช่วยเหลือชาวบ้านก่อนกองกำลังตำรวจของเพลิงจะเข้าไปช่วยได้ทัน   ทำให้ขณะนี้มุมมองของคนรุ่นใหม่ที่มีต่อแสนดีขึ้นจากเดิม
  จันทร์งามครอบงำสังคมเมืองพลอย่างช้า ๆ  ผลผลิตหลายอย่างที่จันทร์งามนำออกขายชาวบ้านมียาเสพติดร้ายแรงชนิดใหม่เจือปนอยู่ทำให้ชาวบ้านต้องตกอยู่ภายใต้อิทธิพลเถื่อนของเธอมากขึ้น ๆ ด้วยความเต็มใจ
   พร้อม ๆ กับการเสแสร้งทำความดี...จันทร์งามกำลังซ่องสุมกำลังพลและอาวุธสงครามครั้งใหม่  สานต่อแผนแบ่งแยกดินแดนที่ราบสูงซึ่งแสนเคยริเริ่มไว้แต่ทำไม่สำเร็จเมื่อสามปีที่ผ่านมา 
  เมื่อเวลาผ่านไป...ด้วยเหตุผลและสถานการณ์รายล้อม  กัลป์เริ่มเชื่อความจริงที่เพียงฟ้าเล่าให้ฟัง  เขาตัดสินใจร่วมกับกองโจรนาคินทร์เปิดโปงคู่รักชั่วร้ายของเมืองพล...จันทร์งามและแสน ราชสีห์
  กัลป์ติดตามช่วยเหลือเพียงฟ้าในภารกิจปล้นอาวุธเถื่อนและขนย้ายยาเสพติดของจันทร์งามอยู่หลายครั้ง   ด้วยความสามารถของกัลป์ทำให้ภารกิจของกองโจรนาคินทร์สัมฤทธิ์ผลอยู่บ่อย ๆ  ภูกล้าที่เคยเขม่นกัลป์ในครั้งแรก  กลับยอมรับนับถือในความสามารถกัลป์มากยิ่งขึ้น  
  กองโจรนาคินทร์วางแผนถล่มคฤหาสน์ราชสีห์ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองกำลังจันทร์งาม  กัลป์นำกองกำลังเข้าไปกับเพียงฟ้าในคราบของจอมโจรนาคราช  กัลป์ต่อสู้กับแสน  เพียงฟ้าต่อสู้กับจันทร์งาม
จนดูเหมือนเหล่าร้ายกำลังจะพ่ายแพ้ต่อความถูกต้อง... 
      แต่แล้วกองโจรนาคินทร์กลับโดนตลบหลังโจมตีจากกองกำลังตำรวจที่จันทร์งามแจ้งให้มาช่วย  เพลิงต่อสู้กับกองโจรนาคินทร์เพราะต้องทำไปตามหน้าที่  ระหว่างที่กองโจรนาคินทร์หลบหนีออกไปนั้นเอง  ทำให้เพลิงได้พบกับกัลป์โดยบังเอิญ  เขารู้ว่ากัลป์ยังไม่ตาย  กัลป์พยายามเล่าความจริงทั้งหมดให้เพลิงฟัง  แต่ไม่ทันกาล...ยังไม่ทันจะล่วงรู้ความจริงทั้งหมดก็ต้องล่าถอยไป
  ความสัมพันธ์ของความรักระหว่างเพลิงกับตะเภามีเรื่องปากเสียงทะเลาะเบาะแว้งกันมากขึ้น  เพลิงเกิดความเครียดจากการทำงานเพราะนับวันชาวบ้านจะไม่เชื่อถือพึ่งพาข้าราชการกับตำรวจ   กลับหวังพึ่งพาคนของจันทร์งามกับแสนมากขึ้นเรื่อย ๆ   เพลิงและรองเพชรต่างรู้สึกได้ถึงความผิดปกตินี้  หากแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะจันทร์งามกับแสนไม่ได้ทำอะไรที่บ่งบอกชัดเจนว่าผิดกฏหมาย
  หนำซ้ำเพลิงกลับต้องทำหน้าที่สนับสนุนจันทร์งามด้วยซ้ำ  เพราะจันทร์งามกับแสนใช้ความสัมพันธ์กับนักการเมืองท้องถิ่นบังคับให้ตำรวจป้องกันตัวจากกองโจรนาคินทร์  เพลิงไม่รู้ตัวเลยว่ากองกำลังตำรวจบางครั้งคุ้มกันอาวุธเถื่อนจากการโจมตีของจอมโจรนาคราชและกัลป์ เกรียงไกร 
  จันทร์งามกับแสนสืบจนพบที่ซ่อนของกองโจรนาคินทร์ และที่สำคัญรู้ด้วยว่ากัลป์ที่รอดชีวิตซ่อนตัวอยู่ที่นี่  จันทร์งามแจ้งเบาะแสให้เพลิงนำกองกำลังตำรวจร่วมกับคนของแสนบุกเข้าไปกวาดล้างกลุ่มนาคินทร์  แม้เพลิงกับรองเพชรจะไม่เห็นด้วย แต่จำต้องทำทุกอย่างตามหน้าที่ผู้พิทักษ์กฏหมาย  เพราะกองโจรนาคินทร์ได้ชื่อว่าทำผิดกฏหมายมาโดยตลอด
   แสน  ราชสีห์ ร่วมกับ เพลิง กัมปนาท บุกกวาดล้างหมู่บ้านกองโจรนาคินทร์จนแตก  สมาชิกกองโจรนาคินทร์ถูกจับกุมได้ วิหคกับพลอยรุ้งหนีออกไปได้อย่างหวุดหวิดแต่วิหคได้รับบาดเจ็บขณะที่ภูกล้ายอมสละตัวเองคุ้มกันให้เพียงฟ้าหรือจอมโจรนาคราช  โดยกัลป์คอยคุ้มครองเธอหนีรอดออกไป
  อาการบาดเจ็บของวิหคทำให้พลอยรุ้งจำต้องปฏิบัติหน้าที่ในฐานะแพทย์อย่างเต็มรูปแบบ
เธอผ่าตัดเขากลางป่า  ยอมไม่ได้ที่จะสูญเสียเขาไปด้วยรู้ซึ้งถึงความผูกพันที่มีต่อชายบ้าบอคนนี้
  เมื่อวิหครู้สึกตัวขึ้นมา  พลอยรุ้งยิ้มทั้งน้ำตายอมเล่าความจริงให้ฟังว่าความจริงแล้วเธอเป็นนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย  ก่อนจบเธอพลาดทำให้คนไข้คนหนึ่งเสียชีวิต  พลอยรุ้งโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองและตั้งใจหันหลังให้กับสังคม  หนีไปอยู่ไกลสุดแผ่นดินจนมาพบกับวิหคและกองโจรนาคินทร์ที่แคว้นอิสระ  ทำให้เธอตระหนักชัดว่าความรู้ที่เธอมียังก่อประโยชน์ให้กับคนอื่นอีกมากมาย  หากสามารถเอาชนะความรู้สึกผิดที่เกาะอยู่ในหัวใจเธอได้   
  เมื่อกำจัดกองโจรนาคินทร์และจอมโจรนาคราชสำเร็จ  จันทร์งามกับแสนเริ่มแผนแบ่งแยกดินแดนต่อไปด้วยการกำจัดเสี้ยนหนามที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว...เพลิง กัมปนาท
  วันหนึ่งเพลิงได้รับแจ้งจากสายตำรวจ  นำกองกำลังเข้าปิดล้อมชุมชนตามแนวชายป่าเมืองพลโดยเชื่อว่าเป็นที่ซ่องสุมของมือปืนและอาวุธสงคราม  ครั้นพอนำกองกำลังตำรวจบุกเข้าไปกลับกลายเป็นที่พักของคนชราที่เต็มไปด้วยซากศพถูกฆาตกรรมด้วยกระสุนปืนตำรวจตายอย่างทารุณ  เพลิงโดนตั้งกรรมการสอบสวนทันทีเพราะกระสุนเหล่านั้นถูกพิสูจน์ว่าออกมาจากปากกระบอกปืนของเขา ! 
  เพลิงต้องถูกลงโทษในคดีที่ตัวเองไม่ได้ก่อ  สร้างความเสียใจให้กับตะเภาและชาวเมืองพลที่ใกล้ชิดเป็นอย่างยิ่ง  หากแต่ตำรวจที่รักความยุติธรรมอย่างเขาจำต้องรับโทษนั้น  เพียงเพราะต้องทำตามกฏหมาย !
  ทันทีที่กำจัดวีรบุรุษทั้งสามของเมืองพลสำเร็จ  จันทร์งามกับแสนประกาศการกลับมาของความยิ่งใหญ่อาณาจักรราชสีห์  แผนการแบ่งแยกดินแดนที่ราบสูงถูกนำมาปฏิบัติอีกครั้ง  เมืองพลที่เคยสงบสุขกลับต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจมืด  รองเพชร ไพบูลย์ ตำรวจดีที่เหลืออยู่ถูกสั่งย้ายออกจากพื้นที่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง  หน้ากากคนดีของจันทร์งามกับแสนถูกกระชากออกโดยตัวเอง  ทั้งคู่กดขี่ข่มเหงคนเมืองพลราวกับไม่ใช่คน และท้าทายอำนาจรัฐโดยไม่เกรงกลัวอีกต่อไป
  กัลป์ เพียงฟ้า วิหค และ พลอยรุ้ง ลอบเข้ามาในเมืองพลด้วยความช่วยเหลือของ ตะเภา และ จงอาง  ทั้งหมดสร้างหน่วยรบ รุกฆาต ต่อต้านอาณาจักรครั้งใหม่ของแสน ราชสีห์ กับ จันทร์งาม 
  ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างกองโจรนาคราชกับอาณาจักรราชสีห์  กัลป์ตรงเข้าวาดลวดลายเพลงคมแฝกปะทะกับแสนอีกครั้ง  โดยครั้งนี้เขามีหญิงสาวที่ใบหน้าเหมือนอัญชัญราวกับคน ๆ เดียวกัน...เพียงฟ้าหรือจอมโจรนาคราชอยู่เคียงข้าง   เธอเข้าร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ตรงเข้าปะทะกับ
จันทร์งามอย่างไม่เกรงกลัว
  การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้ความจริงเปิดเผย...แท้ที่จริงแล้วเพียงฟ้าเป็นพี่น้องฝาแฝดกับอัญชัญ  ซึ่ง สน พ่อของแสนเอามาเลี้ยงไว้หลังจากฆ่าพ่อแม่ที่แท้จริง  สนเอาตัวอัญชัญมาเลี้ยงไว้เพียงคนเดียวเพราะคิดว่าน้องสาวฝาแฝดตายไปแล้วในกองไฟ  โดยไม่รู้มาก่อนเลยว่าเพียงฟ้ารอดชีวิตเพราะจอมโจรนาคาช่วยชีวิตไว้
  ในที่สุดการต่อสู้เพื่อความถูกต้องและความดีงามในสังคมก็จบลงด้วยชัยชนะของ กัลป์ เพลิง  วิหค และ เพียงฟ้า อำนาจมืดไม่อาจต่อต้านหน่วยรบรุกฆาตของชาวเมืองพล !
ใช้เพื่อการโฆษณาและประชาสัมพันธ์

Be first to comment this article | Add as favourites (48) | Views: 453 | อีเมล์

เรื่องย่อ  สะใภ้ใจเด็ด
บทประพันธ์. นันทนา  วีระชน 
บทโทรทัศน์.  วรพันธ์   รวี
  ภาวินี  รีบเดินทางมากรุงเทพทันทีที่ได้รับข่าวอาการป่วยของ  ศรีกานดา  ซึ่งเป็นพี่สาว  เธอไม่ได้พบพี่สาวนานหลายปีตั้งแต่เรียนจบ   ศรีกานดาเป็นสาวสวย  งามทั้งกายและใจ  ภาวินีจำได้ว่าวันที่ศรีกานดาเข้าประกวดนางงามประจำจังหวัดและได้ตำแหน่งสาวงามที่สุดของจังหวัดนั้น  พ่อของเธอดีใจมากแค่ไหน  พ่อเป็นคนที่ชาวบ้านนับถือ  ยิ่งศรีกานดานำชื่อเสียงมาให้วงศ์ตระกูล  พ่อของเธอก็ยิ่งภูมิใจในลูกสาวคนโตมาก  ปีนั้นเป็นปีที่พ่อเธอมีความสุขที่สุด  เพราะภาวินีลูกสาวคนเล็กสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในกรุงเทพได้  ภาวีนีเข้ามาเรียนได้ไม่นานทางบ้านเกิดเรื่องยุ่งเมื่อศรีกานดาตัดสินใจหนีตาม  นพนัยน์   วิศวกรหนุ่มที่มาคุมงานสร้างทางในจังหวัด  ทั้งคู่พบกันไม่นานแต่ก็รักกันมาก  พ่อของศรีกานดากีดกันทุกทางไม่ให้ลูกสาวพบคนรัก  ทว่ายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ  ไม่มีใครคิดว่าศรีกานดา  กุลสตรีที่งามพร้อมจะกล้าหอบผ้าหนีตามผู้ชายต่างถิ่นไปได้  พ่อของเธอเสียใจมาก  ทั้งรักทั้งแค้นลูกสาวคนโตถึงขั้นตัดพ่อตัดลูกเด็ดขาด
  เวลาผ่านไปก่อนภาวินีเรียนจบไม่นาน  ศรีกานดามาพบเธอที่มหาวิทยาลัย  ภาวินีพูดไม่ออกเมื่อเห็นพี่สาว  ศรีกานดาเปลี่ยนไปมากจนจำแทบไม่ได้  ศรีกานดาเล่าให้น้องสาวฟังว่า  หลังจากจดทะเบียนสมรสแล้ว  นพนัยน์พาเธอไปกราบ  คุณหญิงนวลสมร  ผู้เป็นมารดา  แต่ทั้งคุณหญิงและ  ไฉไลเรือง  ซึ่งเป็นน้องสาวนพนัยน์ไม่ยอมรับว่าเธอเป็นภรรยาของนพนัยน์  ซ้ำยังไล่ให้เธอไปอยู่เรือนคนใช้ไม่ยอมให้อยู่บนตึกใหญ่  นพนัยน์เสียใจมากจึงพาเธอตามไปทุกแห่งที่เขาไปทำงาน  นพนัยน์รักเธอมาก  เมื่อศรีกานดาท้อง  นพนัยน์จึงต้องพาเธอกลับมาอยู่บ้านเพราะห่วงเธอและลูกจะได้อยู่ใกล้ ๆ หมอ  ส่วนตัวเขาต้องไปทำงานต่างจังหวัด  แต่กลับกรุงเทพทุกครั้งที่มีโอกาส  ภาวินีกลั้นสะอื้นเจ็บใจแทนพี่สาว  เมื่อศรีกานดาเล่าว่าคุณหญิงนวลสมรและไฉไลเรืองร้ายกับเธอแค่ไหน  ศรีกานดาบอกว่าเธอเป็นเพียงสะใภ้ทาส  ถ้านพนัยน์อยู่ก็จะพอมีความสุขบ้าง  แต่เมื่อเขาต้องไปทำงานต่างจังหวัด  ศรีกานดารู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น  ภาวินีเคยชวนเธอกลับไปอยู่บ้าน  แต่ศรีกานดาปฏิเสธ  เธอย้ำว่าสามีและลูกอยู่ที่ไหนเธอต้องอยู่ด้วยเสมอ  เหตุผลของศรีกานดาเป็นเรื่องที่ภาวินีไม่เข้าใจ  สองสาวพี่น้องนิสัยต่างกันมากแม้จะหน้าตาคล้ายกัน  ศรีกานดาสวยอ่อนหวาน  เรียบร้อยเป็นแม่บ้านแม่เรือน  ภาวินีสวยเข้ม  ดูเหมือนคนอารมณ์เย็น  แต่น้อยคนที่จะรู้ว่าภาวินีนั้นโมโหร้ายมาก  ตั้งแต่เด็กจนโต  คนที่ทำให้ศรีกานดาเสียใจ  ภาวินีต้องทวงคืนจนเจ็บยิ่งกว่า  ตลอดการเดินทางภาวินีภาวนาให้พี่สาวปลอดภัย  ทั้งที่รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก  เมื่อถึงกรุงเทพเธอตามไปที่โรงพยาบาลทันที  ภาวินีใจสั่นเมื่อเข้าไปในห้องไอซียู  เธอพบนพนัยน์นั่งจับมือศรีกานดาด้วยความโศกเศร้า  สภาพศรีกานดาที่นอนนิ่ง  ลมหายใจแผ่วเบา  อุปกรณืทางการแพทย์ระโยงระยางรอบตัวไปหมด  ทำให้ภาวินีรู้สึกโกรธแค้นนพนัยน์มาก  เธอมองเขาอย่างเกลียดชังก่อนจะขออยู่เฝ้าพี่สาวเอง  เธอให้นพนัยน์กลับไปดูลูก  ภาวินีอดไม่ได้ที่จะต่อว่าเขาที่ทำให้ศรีกานดาเป็นอย่างนี้  เมื่อถึงบ้านหรือเรือนเล็กหลังบ้าน  แม้จะปรับปรุงจนน่าอยู่  แต่เมื่อเทียบกับตึกใหญ่งดงามข้างหน้าแล้วต่างกันโดยสิ้นเชิง  นพนัยน์ก้าวขึ้นเรือนภาพ  แป๊ะซะ  ลูกชายวัยขวบเศษที่เล่นกับ  พิม  พี่เลี้ยงอย่างไร้เดียงสาทำให้นพนัยน์ต้องเข้าไปอุ้มไว้  เขาทั้งรักและสงสารลูกสุดหัวใจ  ขณะเดียวกันก็รู้สึกผิดที่ทิ้งศรีกานดาไว้กับแม่และน้องสาวที่ใจร้ายเหลือทน  เขาเล่นกับลูกไม่นานนัก  คุณหญิงนวลสมรให้พิมมาตามเขาไปพบบนตึกใหญ่  นพนัยน์เดินขึ้นทางหลังตึกจึงได้ยินเสียงแม่กับน้องสาวพูดถึงศรีกานดาอย่างไม่น่าฟัง  แถมยังแช่งให้ตายเสียอีก  เขาสงสารภรรยาจับใจ  นพนัยน์กลับไปที่เรือนเล็กทันทีโดยไม่ยอมพบคุณหญิงนวลสมร  ส่วนภาวินีนั่งเฝ้าพี่สาวจนฟุบหลับอยู่ข้างเตียง  เธอกุมมือพี่สาวไว้ตลอดเวลา  ดึกมากแล้วเมื่อภาวินีรู้สึกว่าศรีกานดาขยับมือเบา ๆ  เธอสะดุ้งตื่นทันที  ศรีกานดามองน้องสาวด้วยแววตาห่วงใย  ภาวินีดีใจที่พี่สาวรู้สึกตัว  เธอบอกศรีกานดาว่าออกจากโรงพยาบาลแล้วเธอจะพาศรีกานดาและลูกกลับบ้านไปให้พ้นจากครอบครัวนี้เสียที  ศรีกานดาพูดราวกระซิบว่าฝากลูกด้วย  ภาวินีรับปากทันที  ศรีกานดายิ้มบาง ๆ ก่อนหลับตาลงอีกครั้ง  ส่วนภาวินีเองฟุบหลับตามไปด้วยในไม่นานนัก  เธอสะดุ้งตื่นอีกครั้งเมื่อรู้สึกว่ามือของศรีกานดาเย็นเฉียบ  ภาวินีผวาลุกขึ้นทันที  อุปกรณ์ทางการแพทย์ส่งเสียงเตือนผิดปกติ  ทั้งหมอและพยาบาลเข้ามาทันที  ทุกอย่างชุลมุนวุ่นวาย  ภาวินีถูกขอให้ออกไปนอกห้อง  เธอร้องไห้เสียใจที่สุด  สภาพของศรีกานดาทำให้ภาวินีใจหาย  เธอได้แต่อธิฐานให้พี่สาวปลอดภัย  ทว่าศรีกานดาอาการหนักเกินไปกว่าที่หมอจะช่วยไว้ได้  เธอเสียชีวิตในเช้านั้นเอง  เมื่อนพนัยน์พาแป๊ะซะมาร  ภาวินีรับหลานมาอุ้ม  เธอกอดเด็กชายไว้แน่น  และให้นพนัยน์ไปดูศรีกานดาเป็นครั้งสุดท้าย  เขารีบเข้าไปในห้องไอซียูทันที   นพนัยน์ตรงไปกอดร่างไร้วิญญาณของศรีกานดาด้วยความรักและอาลัยที่สุด  ทั้งสงสารและรู้สึกผิดเต็มหัวใจ  นพนัยน์พาภาวินีมาพักที่บ้านระหว่างจัดงานศพให้ภรรยา  ภาวินีเองอาสาเลี้ยงหลานชายตัวน้อย  เธอแทบไม่ปล่อยให้เด็กชายห่างสายตาเลย  นพนัยน์น้อยใจแม่และน้องสาวที่ไม่ยอมไปร่วมพิธีศพแม้กระทั่งวันฌาปกิจ   เมื่องานศพผ่านไป  ภาวินีพูดกับนพนัยน์ว่าเธอจะพาแป๊ะซะกลับไปอยู่กับเธอเพราะศรีกานดาสั่งไว้ก่อนตาย  แต่นพนัยน์ไม่ยอม  เขาเองก็รักลูกมาก  ยิ่งไปกว่านั้นลูกเป็นเหมือนตัวแทนของศรีกานดาด้วย  ทั้งคู่เถียงกันอยู่นาน  จนในที่สุดภาวินียื่นคำขาดถ้านพนัยน์ต้องการให้ลูกอยู่ด้วยเขาต้องแต่งงานกับเธอ  จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฏหมาย  เธอจะยอมอยู่ที่นี่เลี้ยงหลานในฐานะแม่แทนศรีกานดา  ส่วนเขาและเธอผูกพันกันเพียงนิตินัยเท่านั้น  วันใดที่นพนัยน์แต่งงานใหม่เธอจะหย่ากับเขาและพาแป๊ะซะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด  และเขาจะหมดสิทธิ์ในการดูแลแป๊ะซะอีกต่อไป  ภาวินีอึ้งเมื่อนพนัยน์ตอบตกลงทันที  เขารักลูกชายมาก  ทั้งรักและห่วง  ตอนนี้คนที่เขามั่นใจว่าจะดูแลเด็กชายได้ดีที่สุดคือภาวินี  ส่วนตัวเขายังติดงานที่ต่างจังหวัดซึ่งกันดารเกินกว่าจะรับลูกไปอยู่ด้วย  เขาไม่ไว้ใจแม่และน้องสาวเขาอีกแล้ว  คุณหญิงนวลสมรและไฉไลเรืองโกรธจนพูดไม่ออกเมื่อนพนัยน์มาบอกในวันหนึ่งว่าเขาแต่งงานกับภาวินีแล้ว  เธอกับลูกจะอยู่ที่เรือนเล็กเหมือนเดิม  ในช่วงเลาที่เขาต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดและจะขอย้ายกลับมากรุงเทพเร็ว ๆ นี้  นพนัยน์กลับไปทำงานสายวันนั้นเอง  คุณหญิงให้พิมมาตามเธอไปพบ  แต่ภาวินีไม่ไปแถมยังบอกอีกว่าถ้าอยากพบเธอก็ลงมาที่เรือนนี้ได้ทุกเวลา  พิมดีใจที่ภาวินีเข้มแข็งกว่าพี่สาวมาก  พิมรักและสงสารศรีกานดาที่ถูกใช้งานยิ่งกว่าคนใช้อย่างเธอเสียอีก  ทำงานหนัก  ถูกดุด่าไม่เว้นวัน  แต่ศรีกานดาไม่เคยบ่นจนล้มป่วย  พิมกลับไปบอกคุณหญิงทันที  เธอมองคุณหญิงและไฉไลเรืองที่โกรธแทบคลั่งอย่างสะใจ  พิมใจหายเมื่อเห็นสองแม่ลูกลงไปที่เรือนเล็ก  พิมรีบวิ่งไปเตือนภาวินีให้ระวังตัวอย่างห่วงใย  แต่ภาวินีกลับยิ้นเย็น  แววตาเหี้ยมอย่างน่ากลัว  เธอเองรอเวลานี้มานานเช่นกัน  ดังนั้นเมื่อคุณหญิงนวลสมรและไฉไลเรืองมาถึงเริ่มด่าทออาละวาดจึงโดนภาวินีตอบโต้อย่างไม่เกรงใจ  ไฉไลเรืองปราดเข้าไปจะตบหน้าภาวินี  เธอเข้าใจว่าภาวินีจะอ่อนเหมือนศรีกานดา  ทว่าตรงกันข้าม  มือที่เงื้อง่าของไฉไลเรืองถูกภาวินีจับบิดอย่างแรงและผลักตัวทุ่มไฉไลเรืองกระแทกพื้นอย่างแรง  ไฉไลเรืองร้องกรี๊ดทั้งเจ็บทั้งอาย  ภาวินีมองอย่างสะใจก่อนจะบอกว่าเธอเป็นนักกีฬายูโดสายดำและยิงปืนแม่นมาก  ถ้าทั้งคู่จะมาที่นี่มาระรานเธออีกเจอดีกว่านี้แน่  นพนัยน์กลับมาจากต่างจังหวัด  คุณหญิงนวลสมรและไฉไลเรืองฟ้องใส่ร้ายภาวินีและให้เขาไล่เธอไปจากบ้าน  แต่นพนัยน์กลับทำให้ทั้งคู่เจ็บใจมากขึ้นเมื่อเขาย้ำว่าเขาไม่ไปไหน  และไม่ให้ใครพาลูกเขาไปไหนเด็ดขาด  ภาวินีเป็นภรรยาเขาต้องอยู่ที่นี่  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็เพราะคุณหญิงกับไฉไลเรืองลงไปหาเรื่องเองแท้ ๆ  ถ้าต่างคนต่างอยู่ก็ไม่มีเรื่อง  นพนัยน์กลับเรือนไปแล้วสองแม่ลูกยังคลั่งแค้นไม่หยุด  คุณหญิงนวลสมรกับไฉไลเรืองติดต่อ  ลลิตา  สาวสวย  โฮโซ  อดีตคู่หมายของนพนัยน์ให้มาช่วยอีกคน  ลลิตานั้นเคยเสียใจเพราะศรีกานดามาแล้ว  คราวนี้เธอจึงยอมตกลงมาช่วยกำจัดภาวินีอีกคน  ลลิตารักนพนัยน์มานาน  แต่เขาเห็นเธอเป็นน้องสาวเท่านั้น  ลลิตามั่นใจในความสวยของตัวเองว่าต้องชนะใจนพนัยน์สักวัน  เธอจึงมาอยู่กับคุณหญิงนวลสมรระหว่างที่  คุณหญิงผองจิต  ซึ่งเป็นมารดาไปต่างประเทศ  ลลิตามาในช่วงเวลาที่นพนัยน์ได้ย้ายมากรุงเทพแล้ว  เธอพยายามหว่านเสน่ห์ออดอ้อนนพนัยน์ต่อหน้าภาวินีเพื่อยั่วให้หญิงสาวโกรธ  ทว่าลลิตากลับคลั่งเสียเองเมื่อภาวินีพูดจาอ่อนหวานกับนพนัยน์เป็นพิเศษ  เธอสงสารลลิตาที่อยากเป็นเมียเขาเหลือเกินแม้จะเป็นเมียน้อยก็ตาม  นพนัยน์ดีใจที่ภาวินีเข้มแข็ง  สู้  กับเรื่องบ้า ๆ ในบ้านได้  เขาเฝ้ามองภาวินีเลี้ยงแป๊ะซะเงียบ ๆ  ภาวินีเลี้ยงเด็กชายราวกับลูกไม่ใช่หลาน  เวลาผ่านไปยิ่งใกล้ชิดภาวินีก็ยิ่งทำให้นพนัยน์แปลกใจ  เธอดูเหมือนกระด้าง  เย็นชา  แต่ก็เป็นแม่บ้าน  แม่เรือน  ทำกับข้าวอร่อย  ฝีมือไม่ผิดศรีกานดาเลย  เขาชอบดูเวลาเธอเผลอตัวเล่นกับแป๊ะซะ  ภาวินีจะน่ารัก  อ่อนโยน  ไม่มีมาดดุเข้ม ๆ อีกเลย  วันหนึ่ง  ถมทวี  เพื่อนชายคนสนิทของภาวินีมาเยี่ยมเธอที่บ้าน  ถมทวีเคยรักกับศรีกานดา  เมื่อศรีกานดาแต่งงานไปเขาก็มีภาวินีคอยปลอบใจ  จนที่มีความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน แต่แล้วภาวินีกลับแต่งงานกับพี่เขยตัวเอง  ถมทวีตามมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง  เขารู้ว่าภาวินีเป็นคนมีเหตุผล  และรักพี่สาวมาก  การมาของถมทวีทำให้นพนัยน์หงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก  ยิ่งเห็นรูปถมทวีบนโต๊ะหัวเตียงของภาวินี  เขาหึงเธอโดยไม่รู้ตัว  แต่ภาวินีไม่เคยทำอะไรเสียหาย  เมื่อเขาถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับถมทวี  ภาวินีกลับตอบอย่างมั่นใจว่า  ทุกอย่างเป็นอดีตไปแล้ว  เธออยู่กับปัจจุบัน  และรอวันที่เขาแต่งงานใหม่เธอพร้อมจะพาหลานไปจากที่นี่  ภาวินีไม่รู้ว่านพนัยน์ไม่เคยรักลลิตาเลย  เขาระวังตัวมากเมื่อต้องอยู่กับเธอตามลำพัง  วันหนึ่งถมทวีมารับภาวินีและแป๊ะซะไปซื้อของ  ระหว่างทางทั้งคู่เห็นไฉไลเรืองนั่งรถออกจากโรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งพร้อมผู้ชายคนหนึ่ง  ภาวินีสังเวชใจและอยากรู้ว่าถ้าคุณหญิงนวลสมรรู้เข้าจะว่าอย่างไร  วันหนึ่งคุณหญิงนวลสมรและไฉไลเรืองตัดสินใจใช้แผนทรมานเหมือนศรีกานดา  แต่เพียงแค่อาหารเย็น  ภาวินีย้อนรอยอย่างเจ็บแสบ  ไฉไลเรืองทนไม่ไหวเธอวางแผนให้  ทรัย  หนุ่มหล่อไฮโซคนรักหนุ่มหลอกภาวินีเข้าโรงแรมเพื่อให้นพนัยน์เข้าใจผิด  ทว่าภาวินีกลับทำให้ทรัยกลัวเธอ  เมื่อภาวินีพูดจริงจังว่าเธอสู้เต็มที่แน่นอน  และพร้อมเป็นข่าวหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์ถ้าทรัยไม่พาเธอออกไปจากที่นี่  สีหน้าแววตาของภาวินีทำให้ทรัยต้องยอม  และไม่กล้ายุ่งกับเธออีก  เขากลับสนใจลลิตาแทน  แล้ววันหนึ่งทรัยหลอกลลิตาเข้าโรงแรมจนได้  เธอตกใจมากสู้สุดฤทธิ์แต่ทรัยชกท้องเธอจนหมดสติ  ก่อนที่ลลิตาจะเสียใจไปทั้งชีวิต  ถมทวีซึ่งผ่านมาและเห็นทรัยกับลลิตา  เขาตามไปได้ยินเสียงร้องของลลิตา  จึงเข้าไปช่วยไว้ทัน  เขาชกทรัยจนต้องหนีไป  ถมทวีนั่งรอจนลลิตาฟื้นขึ้นมา  เธอช็อคและเข้าใจว่าถมทวีทำร้ายเธอ  กว่าจะพูดกันรู้เรื่องถมทวีอ่อนใจเต็มที  เขาพาเธอไปส่งที่บ้าน  ลลิตาหมดฤทธิ์สำนึกดีกลับมาจนถมทวีเริ่มสนใจเธอ  เขามาเยี่ยมเธอบ่อย ๆ  จนผูกพันกันมากขึ้น  ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นไปด้วยดี  ส่วนไฉไลเรืองทำให้คุณหญิงนวลสมรเสียใจเมื่อรู้ว่าเธอปล่อยตัวไปกับทรัย  และไม่คิดจะแต่งงานกับเขาด้วยซ้ำ  เรื่องวุ่นวายเมื่อไฉไลเรืองไปฮ่องกงกับทรัยและถูกจับเพราะลักลอบขนยาเสพติด  ทรัยหลอกไฉไลเรืองให้หิ้วกระเป๋าบรรจุยาโดยไม่รู้ตัว  ทั้งคู่ถูกจับที่ฮ่องกง  หนังสือพิมพ์ลงข่าวละเอียด  คุณหญิงนวลสมรเสียใจจนล้มศีรษะฟาดพื้นอย่างแรง  คุณหญิงป่วยหนักเป็นอัมพาต  ขณะที่นพนัยน์ยุ่งเรื่องไฉไลเรือง  ภาวินีเข้ามาช่วยดูแลคุณหญิงนวลสมร  เธอพูดน้อย  แต่ดูแลปรนนิบัติคุณหญิงด้วยความเมตตา  สงสาร  ภาวินีอ่อนโยน  จริงใจ  จนคุณหญิงละอายใจ  เธอยอมแพ้น้ำใจภาวินี  และเสียใจที่ทำร้ายศรีกานดาจนตรอมใจตาย  เวลาผ่านไปทรัยถูกดำเนินคดี  ส่วนไฉไลเรืองได้แต่คลุ้มคลั่ง  นพนัยน์หาทางช่วยเหลือจนโทษหนักเป็นเบา  แต่เธอต้องจำคุกอยู่ดี  เรื่องร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นทำให้เขารักภาวินีโดยไม่รู้ตัว  กว่าจะรู้เขาก็รักเธอมากเหลือเกิน  ในคืนที่ถมทวีแต่งงานกับลลิตา  เมื่อกลับจากงานแต่งงาน  นพนัยน์ตัดสินใจสารภาพรักกับภาวินี  เขาบอกเธอว่าเขาไม่เคยลืมศรีกานดา  แต่ภาวินีคือตัวจริงในวันนี้  แม้เธอไม่พูดอะไรแต่แววตาที่อ่อนหวานของเธอบอกเขาได้มากกว่าคำพูด  นพนัยน์ดึงเธอมากอดแนบอก  เขาสัญญาว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุด  ภาวินีซุกตัวในอ้อมกอดเขา  แขนของเธอกอดตอบเขาทำให้นพนัยน์ยิ้มอย่างมีความสุข  ภาวินีมีวิธีบอกรักเขาอย่างอบอุ่น  อ่อนหวาน  น่ารักที่สุด
ใช้เพื่อการโฆษณาและประชาสัมพันธ์

Be first to comment this article | Add as favourites (47) | Views: 332 | อีเมล์

เช้าขึ้นตะวันส่อง  “ถึงฝนจะตก  ถึงฟ้าจะร้อง  จะมีน้ำนองถนน  จราจรนั้นก็ต้องสู้ทน   เพื่อรับใช้ประชาชน” ..........
  เสียงเพลงของสุรพล  สมบัติเจริญ  ดังกึกก้องกังวานไปทั่วแฟลตตำรวจหลังนั้น   ทุกคนดูจะคุ้นเคยกับเสียงเพลงนี้   เพราะได้ยินทุกเช้าในขณะที่จ่าชดออกจากห้องพักไปทำงาน   เสียงเพลงดังกล่าวค่อยลง  ค่อยลง  จนไม่ได้ยินเมื่อจ่าชดลับตัวไป

Be first to comment this article | Add as favourites (124) | Views: 787 | อีเมล์